พระอาทิตย์: พระจันทร์ เป็นไงบ้างไม่ได้เจอกันนานเชียว...

พระจันทร์: สบายดี...พระอาทิตย์คงเหนื่อยน่าดูสินะ...เพราะฉันไม่เคยเห็นเธอไม่ส่องแสงเลย...

พระอาทิตย์: ฮ่าๆ...แต่ฉันมีความสุขนะที่ทำให้คนบนโลกมีความสุขกับแสงสว่างของฉัน....พระจันทร์ฉันอยากถามบางอย่างจากเธอน่ะ

พระจันทร์: ว่ามาได้เลย...(พระจันทร์พูดรีบๆ)
พระอาทิตย์: โลกตอนกลางคืนเป็นยังไงกันหรอ...?ฉันไม่เคยเห็นเลย...

พระจันทร์: มันก็มืดๆ บางทีก็เงียบเหงา แต่ก็ยังมีไฟสีต่างๆตามตึกและท้องถนน ให้ฉันได้ชื่นชมบ้าง

พระอาทิตย์: โห..ฟังดูน่าตื่นเต้นจัง!
พระจันทร์: มันก็ไม่ได้ดีอะไรหรอก...เห็นแต่โลกมืดๆ...แสงสีเหล่านั้นมันทำให้ฉันและเพื่อนหมู่ดาวไม่เด่นบนท้องฟ้าเลย...คนเลยชอบละเลยที่จะชื่นชมฉัน...คนบนโลกเค้าบ่นคิดถึงเธอกันเสมอเลยนะ...รู้มั้ยเค้าบอกกันว่าเธอทำให้ พวกเค้ามีความสุข...เค้าอยากจะพบเธอทั้งตอนเธอมาและตอนเธอลับขอบฟ้า....แล้วโลกตอนกลางวันล่ะเป็นยังไงบ้าง?

พระอาทิตย์: เราเห็นโลกหมุนรอบตัวเราไปเรื่อยๆ...คนบนโลกก็หมุนตามโลกไปเรื่อยๆ...ฉันเห็นการเติบโตและก็เห็นการทำลายในเวลาเดียวกัน...พวกเค้าว่ากันว่าฉันให้ชีวิตแก่พวกเขา...แต่ฉันก็อดกังวลใจไม่ได้ว่าถ้าวันนึง อายุไขของฉันหมดแล้ว...พวกเขาจะอยู่กันได้ไหม

พระจันทร์: พระอาทิตย์...เธอคงจะลืม...ว่าแสงของเธอ ส่องมาที่ฉันเหมือนกัน ไม่ใช่แค่โลกหรือหมู่ดาว...ที่จะอยู่ไม่ได้   ถ้าไม่มีเธอ...ฉันก็คงหายไปเช่นกัน...เพราะเธอเป็นคนทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างรวมทั้งฉันมีตัวตนขึ้นมา...เธอย่ากังวลไปเลย...เธอทำหน้าที่ของเธออย่างดีที่สุดแล้ว... ถึงตอนนั้นจะเป็นยังไง...ฉันก็พร้อมจะหายไปพร้อมกับเธอ...

พระอาทิตย์: พระจันทร์...ฉันขอโทษนะ

แล้วทั้งคู่ก็เคลื่อนตัวจากกันไป...และไม่รู้เมื่อไหร่จะได้พบกันอีก...


...

มีใครพอจะเดาออกไหม...ว่าพระอาทิตย์ขอโทษพระจันทร์ทำไม...?